Τα μπρέτσελ είναι τόσο μέρος του Μονάχου όσο και το Oktoberfest. Αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι στο Μόναχο δεν έχουν ιδέα πόσο βαθιά συνδέεται η πόλη με τα παραδοσιακά αρτοσκευάσματα.
Ποιος το εφηύρε;
Επειδή οι πολίτες του Μονάχου αγαπούν τόσο πολύ τα μπρέτσελ τους, ισχυρίζονται επίσης ότι εφηύραν το μπρέτσελ. Σύμφωνα με το μύθο, τα πρώτα κουλουράκια παρασκευάστηκαν στις 11 Φεβρουαρίου 1839. Ο Wilhelm Eugen von Ursingen, πρέσβης από τη βασιλική περιοχή της Βυρτεμβέργης, ήθελε να φάει πρωινό εκείνη την ημέρα στο καφέ στο δικαστήριο Eilles της Residenzstrasse του Μονάχου.
Υπήρχαν ήδη κουλούρια τότε, αλλά τρώγονταν μάλλον γλυκά. Ο αρτοποιός Anton Nepomuk Pfannenbrenner λέγεται ότι κατά λάθος επικάλυψε τα κουλούρια με σόδα αντί για ζάχαρη, το οποίο στην πραγματικότητα προοριζόταν για τον καθαρισμό των δίσκων.
Όταν τα φρέσκα κουλουράκια βγήκαν από το φούρνο, φαινόνταν τραγανά, καφέ και μύριζαν υπέροχα. Ο θρύλος λέει ότι το μπρέτσελ είναι φτιαγμένο από τους ανθρώπους του Μονάχου – αλλά όχι το σχήμα του μπρέτσελ. Επειδή το σχήμα του μπρέτσελ δεν εφευρέθηκε ποτέ, αλλά έχει “αναπτυχθεί” με τους αιώνες.
Η “Brezitella”
Η ιστορία του κουλουριού ξεκινά πριν από πολλά χρόνια. Ακόμη και οι Ρωμαίοι δημιούργησαν ένα κυκλικό δαχτυλίδι ψωμιού από ένα κομμάτι ζύμης και το ονόμασαν «brachium» που σημαίνει «βραχίονας». Αυτό το ψωμί αρχικά χρησιμοποιήθηκε για τελετουργικές πράξεις και οι πρώτοι Χριστιανοί υιοθέτησαν επίσης αυτό το ψωμί ως ψωμί κοινωνίας.
Το ψωμί διατήρησε τον χαρακτήρα του αυτό μέχρι τον 16ο αιώνα – μόνο το σχήμα άλλαξε με τους αιώνες. Το δαχτυλίδι έγινε ένα είδος του αριθμού έξι. Στη συνέχεια σχηματίστηκε ένα έξι και από την αντίθετη πλευρά και τελικά πλέχτηκα σαν χέρια.
Στον Μεσαίωνα, η ζαχαροπλαστική ονομάστηκε «brezitella» λόγω των πλεγμένων βραχιόνων. Γλωσσικά, δεν απείχε από το σημερινό κουλουράκι.
Ο “Brezenreiter”
Μια σχεδόν ξεχασμένη παράδοση που ασκείται στο Μόναχο για αιώνες και χρονολογείται από το 1318 είναι το “Münchner Brezenreiter”. Εκείνη την εποχή, η πλούσια εμπορική οικογένεια του Μονάχου Wadler ίδρυσε ένα ίδρυμα για τη σίτιση των φτωχών. Μέρος αυτού του ιδρύματος ήταν επίσης η ιδέα να δοθεί στους φτωχούς ένα κουλουράκι μία φορά το χρόνο.
Για να το λένε στους ανθρώπους, κάθε χρόνο ένας άντρας με ένα μεγάλο καλάθι μπρέτσελ περνούσε από την πόλη προς το Heilig-Geist-Spital στο Viktualienmarkt. Στο δρόμο, ο οδηγός έδινε το απόθεμα των κουλουριών και έτσι μοιράζονταν συνολικά 3.000 κουλούρια σε όσους είχαν ανάγκη στο νοσοκομείο.
Αυτό συνέχισε για αιώνες έως ότου ξέσπασε ένα σκάνδαλο το 1801: Επειδή δεν υπήρχαν αρκετά κουλούρια, το πλήθος οργίστηκε. Μερικοί άνδρες έριξαν τον αναβάτη από το άλογό του και τον χτύπησαν. Στη συνέχεια, το έθιμο έσβησε μετά από 483 χρόνια χωρίς αντικατάσταση.
Ως ενθύμιο της παράδοσης, παρέμεινε μόνο μια τοιχογραφία στην εκκλησία του Αγίου Πνεύματος. Ένας αναβάτης με καλάθι με μπρέτσελ αναπαρίσταται πάνω του.
Περίπου 200 χρόνια αργότερα, το παλιό έθιμο του μπρέτσελ του Μονάχου αναβίωσε – αλλά διαφορετικά. Σήμερα, κάθε χρόνο στα γενέθλια της πόλης, ένας αναβάτης με ένα καλάθι μπρέτσελ κάθεται σε ένα άλογο και διανέμει τα μπρέτσελ του στους πολίτες του Μονάχου σε αντάλλαγμα για μια δωρεά για κοινωνικά ιδρύματα.
Πολύτιμο πολιτιστικό αγαθό
Το μπρέτσελ είναι ένα πολιτιστικό αγαθό στο Μόναχο και ως εκ τούτου έχει γίνει ακόμη και έκθεμα σε μουσείο. Πριν από λίγα χρόνια, το Μουσείο Πόλης του Μονάχου αφιέρωσε τη δική του έκθεση στα κουλούρια, η οποία παρείχε πληροφορίες για την προέλευσή τους, τα διαφορετικά σχήματα και χαρακτηριστικά.
Ένας φωτογράφος παρουσίασε 46 μεγάλες εικόνες ποικίλων κουλουριών. Κατά την έναρξη της έκθεσης, οι καλύτεροι αρτοποιοί μπρέτσελ της πόλης επιλέχθηκαν από μια κριτική επιτροπή καταναλωτών.
Όμως δεν τα κατάφερε: Πριν προλάβει η κριτική επιτροπή να δοκιμάσει τα μπρέτσελ που προορίζονται για δοκιμή, οι επισκέπτες της έκθεσης τα είχαν ήδη φάει όλα!
Εδώ είναι τα συστατικά για τη ζύμη:
- 500 g αλεύρι σίτου (τύπος 550)
- 42 γρ. φρέσκια μαγιά (1 κύβος)
- 250 ml χλιαρό γάλα
- 1 κουταλάκι του γλυκού ζάχαρη
- 1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
- 50 γρ. μαλακό βούτυρο
- 3 κουταλιές της σούπας μαγειρική σόδα
Εκτέλεση:
Προσθέστε τη μαγιά και τη ζάχαρη στο χλιαρό γάλα, ανακατέψτε καλά και αφήστε τα για λίγα λεπτά. Ζυμώστε όλα τα συστατικά, εκτός από τη σόδα ψησίματος, μαζί για περίπου 15 λεπτά για να σχηματίσετε μια λεία ζύμη και αφήστε να φουσκώσει σε ζεστό μέρος για μισή ώρα έως ότου η ζύμη διπλασιαστεί.
Στη συνέχεια, κόψτε 8-10 μερίδες του ίδιου μεγέθους, τυλίξτε περίπου 30 εκ. μήκους ζύμης, τα οποία θα πρέπει να είναι παχύτερα στη μέση από ό, τι στα άκρα.
Στη συνέχεια, διαμορφώστε κάθε σκέλος σε κουλουράκι. Διπλώστε τους βραχίονες ζύμης δύο φορές.
Βράστε ένα λίτρο νερό με τη μαγειρική σόδα και στη συνέχεια βυθίστε το κάθε κομμάτι ζύμης σε αυτό για περίπου 30 δευτερόλεπτα. Στραγγίστε τα κουλούρια και τοποθετήστε τα σε ένα ταψί επενδεδυμένο με χαρτί ψησίματος. Πασπαλίστε το κουλουράκι με λίγο χοντρό αλάτι και αφήστε το στο ταψί για άλλα δέκα λεπτά.
Εν τω μεταξύ, προθερμάνετε το φούρνο στους (200°C για αντιστάσεις – 180°C για αέρα). Βάλτε το ταψί στον προθερμασμένο φούρνο και τοποθετήστε ένα ρηχό μπολ με βραστό νερό στο κάτω μέρος του φούρνου.
Ψήστε τα κουλούρια για περίπου 15-25 λεπτά και μην ανοίξετε το φούρνο κατά τη διάρκεια αυτού του διαστήματος.
Καλή σας όρεξη!
